Het beste van Buddingh

Het beste van Buddingh’

Zonder Krispijn had Van Gogh het nooit in z’n hoofd gehaald om landschappen te schilderen. Schitterend vond hij het daar ‘achter het station’, zo lezen we meermalen in zijn Dordtse brieven.

En zonder Krispijn had Cees Buddingh’ twee van zijn mooiste gedichten wellicht nooit geschreven. Zo stamt ‘De Blauwbilgorgel’ uit 1942, Cees’ Krispijnse jaar! Hij had in die tijd werkruimte aan de Brouwersdijk. En het gedicht mag dan achter in ’t jaar opgeschreven zijn in een sanatorium te Soest, eenieder weet dat een beetje gedicht een rijpingstijd heeft van ongeveer zes maanden. Rekent u dus maar uit: rondom februari 1942 moet dat zo’n beetje zijn gaan rommelen in het hoofd van dat best wel Dordtse, maar toch bovenal typisch Krispijnse genie. ‘De Blauwbilgorgel’: voor wie hier woont en leeft duidelijk herkenbare zuiver Krispijnse wijkkolder.

Het was zo’n dromertje, die jonge Buddingh’. En smoorverliefd op Stientje. En dat zou hij zijn hele leven lang blijven: een dromer en smoorverliefd op Stientje. Uit de annalen weten we dat hij vanuit zijn werkkamer aan de Brouwersdijk uren door het raam de Frans Lebretlaan af kon staren in ongeduldige afwachting van zijn allerliefste Stientje.

Staren door ’t raam naar Stientje, dat was niet zomaar iets. Nee, dat werd een motief. Een schitterend motief van de dichter en de buitenwereld, en het kille glas dat hen scheidt. In die voor de dichter altijd wat onbestemde en onzekere wereld loopt daar ineens trots en zelfverzekerd de muze Stientje. Steun en toeverlaat, anker en brug tussen droom en werkelijkheid. Een motief dat uiteindelijk volop tot uiting komt in wat door velen als het mooiste nederlandstalige liefdesgedicht van de twintigste eeuw wordt beschouwd: ‘Eight days a week’ (1965 – uit de bundel ‘Deze kant boven’). Gesitueerd rondom het Vogelplein van de jaren 60, zien we hier eigenlijk de jonge verliefde Cees, dromend door het kille venster van zijn kamertje met uitzicht op de Frans Lebretlaan. Smartelijk verlangend naar de verschijning van zijn lieve Stientje. Oud-Krispijn, 1942.

Mocht u het niet kennen, zoek het eens op. In een boek of op internet (bijvoorbeeld HIER). U zult zien. Zo diep geworteld in de ziel van die typerende Oud-Krispijnse romantiek. Je ruikt gewoon de Brouwersdijk. Het beste van Buddingh’, dat komt uit Krispijn!

Crispijn van Outgaerden
De Stem van Oud-Krispijn, 3-2017

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s