Tunnelvisie

U boft maar dat ik nog leef. Het had niet veel gescheeld of ze hadden me morsdood gereden. Stelletje velocipeden!

Waarschijnlijk heeft u het niet gelezen, want een verstandig mens als u verdoet z’n kostbare tijd niet aan dergelijke flauwekul en slaat dit soort onzin meteen over, maar elders in dit periodiek beticht men mij ervan een gevaar te vormen voor (altijd gehaast) pedalerende zenuwelijers op tweewielers.

Van Outgaerden, ja. De enige echte. Mister Krispijn himself! Die altijd geleerd heeft dat de kortste afstand tussen twee punten de rechte lijn is. En alhoewel ik mijn uiterste best doe deze rechte lijn te allen tijde te volgen, gaat mij dat doorgaans naarmate de dag verstrijkt steeds moeizamer af. Mijn dagelijkse gang is er namelijk voornamelijk één van slijter naar slijter, in mijn geval van uitbater D. aan de Brouwersdijk naar idem D. aan de Johan de Wittstraat en weer terug via het Weizigtpark.

Ik herinner mij niet meer precies wanneer de Krispijntunnel is geopend, maar ik heb eerlijk gezegd nooit geweten dat het loopvolk niet geacht wordt ter rechterzijde (gezien vanaf mijn Krispijn uiteraard) onder het spoor door te lopen, edoch dit te doen middels vele kronkels en omwegen. Of men moet zebra- en stoplichtloos met gevaar voor eigen leven diverse uitsluitend voor razende autodebielen bestemde weggedeelten oversteken. Want alleen zo bereikt men een achter hoogtes, muren en andere obstakels verstopte en enigszins louche linker tunnelbuis voor wandelaars. Tegen de tijd dat je deze ingang vindt, ben je ook dik en breed door de rechtertunnelbuis heen. Zelfs op je knieën. Heen en weerom.

Dus neem ik sinds jaar en dag altijd deze lekker brede route door de rechtertunnelbuis. Stukken korter. En geloof me, zo tegen de avond voelt die buis toch echt een stuk smaller aan dan des ochtends en weegt het mij steeds zwaarder om volgens een strikt recht pad te zwalken. Ik heb die ruimte gewoon nodig. Het is erg naar om dan van de sokken te worden gereden door roekeloze voorbijfietsers. Da’s logisch.

Nu willen ze dat ik die andere tunnelbuis gebruik. Zijn ze nou helemaal belazerd! Laat ze liever die fietsers uit mijn buis halen. Levensgevaarlijk, die pedaalduivels in mijn tunnel.

Maar oef. Ik leef nog. Ik blij, u blij. En die velocipeden? Outgaerdiciden, dat zijn het!

 Crispijn van Outgaerden

De Stem van Oud-Krispijn, 4-2016

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s